1. نام اثر «پرسید پس زخم‌هایمان چه؟ – نور از محل آن‌ها وارد می‌شود.»

   از درد و زخم تا شکفتن و عبور از آن.

   زخم را نمی‌توان انکار کرد؛ باید از آن گذشت.
   این اثر، روایتِ همان عبور است: از درد، به شکفتن.
   جایی که ترک‌های روح، روزنه‌های نور می‌شوند و شکاف‌ها، گلبرگ می‌رویانند.

   سوسن سلیمانی در این تابلو با اکریلیک روی بوم (ایمپاستو) و بافت‌های لمسی، زخم را به تماشا می‌گذارد و سپس از آن می‌گذرد.
   پرسش باقی می‌ماند: پس زخم‌هایمان چه؟
   پاسخ در دل بوم است: نور از محل آن‌ها وارد می‌شود.هر زخم، دریچه‌ای است به سوی آگاهی.

   این تابلو با بافت‌های ضخیم ایمپاستو، عمق زخم‌ها را لمسی می‌کند و هم‌زمان، شکوه نور را در همان شکاف‌ها جشن می‌گیرد. اثری از دوره‌ای که هنرمند با زخم‌های خود آشتی کرده است.

   تکنیک: اکریلیک روی بوم (ایمپاستو)، ۱۴۰۱

2. نام اثر در خرابات مغان نور خدا می‌بینم : پرتره ایزدبانو ناهید (آناهیتا) و اسطوره مهر (میترا) – قربانی در تاریخ ادیان

اکریلیک روی بوم، ۱۴۰۱ – 100*70

خرابات مغان، نماد جستجوی حقیقت در میان نابسامانی‌هاست. هنرمند در این تابلو، نور خدا را نه در معبد و مسجد، که در دل اسطوره ها می‌بیند. این اثر از دورهٔ سوشیانس – موعود زرتشتی – الهام گرفته و تجربهٔ زیستهٔ هنرمند از یافتن روشنایی و نجات دهنده در هردینی را روایت می‌کند. آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها و باروری، و میترا، ایزد پیمان و نور، در این پرتره به هم می‌رسند. هنرمند با کندوکاو در تاریخ ادیان، مفهوم «قربانی» را از منظر اسطوره‌های ایرانی و رومی را بازخوانی می‌کند.

3.  «خویش را صافی کن از اوصاف خویش / تا ببینی ذات پاک صاف خویش»: دارک ساید
اکریلیک روی بوم، ۱۴۰۰، ۳۵×۴۵ سانتی‌متر

دارک ساید، روی تاریک وجود را نمی‌کوبد؛ بلکه دعوتی است به صیقل دادن آینهٔ درون. هنرمند در این اثر، تجربهٔ رویارویی با سایه‌های خود را به تصویر کشیده و نشان می‌دهد که تنها با پالایش از اوصاف ظاهری، می‌توان ذات پاک را دید و جوانه زد . اثری از دورهٔ درون‌کاوی و خودشناسی.

4. که تو در میان جانی
اکریلیک روی بوم، ۱۴۰۱، ۱۰۰×۱۰۰ سانتی‌متر

«که تو در میان جانی» – جمله‌ای که حاکی از حضور امر قدسی در عمق وجود است. این تابلو با ابعاد بزرگ و ترکیب‌بندی پرانرژی، تجربهٔ هنرمند از احساس حضور معشوق ازلی در میان جان را به تصویر می‌کشد. دورانی از زندگی هنرمند که حضور را نه در بیرون، که در جان خود یافته است.

5. پروانگی: «وقت پیله روح آمد قشلق تن را بهل»
اکریلیک روی بوم، ۱۴۰۱، ۱۵۰×۱۵۰ سانتی‌متر

پروانگی، روایت رهایی روح از قفس تن است.  لحظهٔ ترک پیلهٔ جسم و اوج‌گیری روح را جشن می‌گیرد. این اثر از دوره‌ای از زندگی اوست که «وقت پیله روح» فرا رسیده و تن را رها کرده است. پروانگی، پایان نیست؛ آغاز است.

6. واسطه‌ها را برید و آنچ زبانی نگفت بی‌سر و گوشی شنید
اکریلیک روی بوم، 1402

واسطه‌ها را برید – یعنی دیدن بی‌واسطه، شنیدن بی‌واسطه. هنرمند در این اثر، تجربهٔ شهود مستقیم را روایت می‌کند؛ جایی که زبان از گفتن بازمی‌ماند و بی‌سر و گوش، شنیدن آغاز می‌شود. این تابلو از دوره‌ای است که بندهای گفت‌وگوی جهان را گسسته می شود و آدمی به تماشای خویش نشسته است.

 7. «تا به کجایم بری ای جذبه ی خون ، ذوق جنون / سلسله بر جان همه من ، سلسله جنبان همه تو»: مقلب القلوب

اکریلیک روی بوم (ایمپاستو)، ۱۴۰۲

مقلب القلوب، دگرگون‌کنندهٔ دل‌هاست. هنرمند در این اثر با بافت‌های ایمپاستو، وحدت وجود را به تصویر کشیده است. همه‌چیز «تو» است؛ من، تو، او، ما. این تابلو از دورهٔ فنا در معشوق ازلی و تجربهٔ زیستهٔ وحدت است. هر ضربهٔ قلم‌مو، ذکری است.

8. «من همه تو ، تو همه تو ، او همه تو ، ما همه تو / هر که و هر کس همه تو ، این همه تو آن همه تو»: وحدت وجود

اکریلیک روی بوم، ۱۴۰۱

9. «پرده غفلت حجاب چشم خواب آلود توست / ورنه لبریزست از الوان نعمت، خوان شب»:  خواب غفلت

پرده‌برداری از حجاب غفلت است. هنرمند در این اثر نشان می‌دهد که جهان سرشار از نعمت و رنگ است، اما چشم خواب‌آلود ما آن را نمی‌بیند.

خواب غفلت، هشدار هنرمند به خود و مخاطب است. اثری که از دوره‌ای می‌آید که سوسن سلیمانی خطر خواب‌زدگی روح را حس کرده و با قلم‌موی خود، تلنگری بر پردهٔ غفلت زده است.

10. پلنگ شیرافکن 

پلنگ شیرافکن، پایان قدرت نیست؛ آغاز شناخت آن است.

11. رنج و سرمستی

رنج دوگانگی، همان کشمکش میان دو نیمهٔ وجود است:
آنچه هستم و آنچه می‌خواهم باشم.
سرمستی، لحظهٔ رهایی از این شکاف است.
در این تابلو، هنرمند از درد جدایی می‌گوید و از پایان آن؛
پایان دوگانگی، آغاز یکی‌شدن.

12. چون ماهی نه چون مرجان 
ماهی در جریان آب می‌رود؛
مرجان به سنگ می‌چسبد.
یکی انتخاب زندگی است،
دیگری ترس از رها شدن.

این اثر دعوتی است به روان‌بودن،
به رهاکردن سخت‌ها و همراهی با جریان.
سوسن سلیمانی در این تابلو از تجربهٔ رهایی می‌گوید:
چون ماهی، نه چون مرجان.

13. ساکورا : شکوفه گیلاس

14. اسرار سایه

15.همتی ای دوست که این دانه ز خود سر بکشد 

توضیح کلی:
تمام این آثار بدون قاب عرضه می‌شوند.
این اثار در نمایشگاه در این سراپرده منم در تاریخ 8 تیر به نمایش درآمد. هر تابلو، تکه‌ای از پازل تجربهٔ زیستهٔ سوسن سلیمانی است؛ از زخم و نور، از خرابات و مغان، از اسطوره تا وحدت. این مجموعه، دعوتی است به تماشای سفری درونی.

سفارش تابلو نقاشی اختصاصی بر اساس تجربه شخصی، رویاها و خواب‌های شما. اثری منحصربه‌فرد از سوسن سلیمانی با تکنیک اکریلیک؛ روایتگر داستان زندگی شما.

سفارش‌های اختصاصی پذیرفته می‌شود.
بر اساس تجربهٔ شخصی شما، رویاها و خواب‌هایتان.
هر تابلو، روایت منحصربه‌فرد شماست؛ از خاطره تا خواب، از رنج تا رهایی.

این بار، بوم سفید منتظر داستان شماست.
بر اساس تجربهٔ شخصی سفارش‌دهنده، رویاها و خواب‌ها.
از خواب‌هایی که به یاد می‌آورید تا خواب‌هایی که فراموش کرده‌اید؛ از خاطراتی که در جان‌تان مانده تا تجربه‌هایی که شما را ساخته‌اند.
سوسن سلیمانی این روایت‌ها را با تکنیک اکریلیک روی بوم، به اثری هنری و ماندگار تبدیل می‌کند.
هر تابلو، فقط یک نقاشی نیست؛ آینه‌ای است از درون شما.

در دل‌سو هوم، سفارش‌های هنری اختصاصی پذیرفته می‌شود.
شما تجربهٔ خود را روایت می‌کنید؛ رویاها، خواب‌ها، خاطرات و لحظه‌هایی که برایتان معنا دارند.
نتیجه، اثری منحصربه‌فرد است که فقط برای شما خلق می‌شود

برای ثبت سفارش و هماهنگیبا ما در تماس باشید. 09051808721